SRČANA SLABOST: UZROCI, DIJAGNOZA I LEČENJE
Koji su uzroci nastanka srčanih bolesti, kako se leče i koji su faktori rizika samo su neke od tema o kojima je govorio prim. dr Miodrag Jarkin u emisiji „Hipokrat“koju uređuje i vodi Jasmina Spasojević, dečji i adolescentni psihijatar i porodični psihoterapeut iz Opšte bolnice u Jagodini.
Slabost srca karakterišu kratak dah, otoci nogu, zamor i znaci povišenog pritiska u venama. Posledica je oštećenja srca koje smanjuje sposobnost srca da pumpa krv i dovodi do njenog zastoja u krvotoku. Kako objašnjava prim. dr Miodrag Jarkin, reč je o složenom poremećaju koji zahteva pravovremeno prepoznavanje i lečenje.
ŠTA UZROKUJE SRČANU SLABOST?
Govoreći o uzrocima koji mogu dovesti do srčane slabosti, doktor navodi da oni mogu biti različiti – od onih naslednih do stečenih. Najveći faktori rizika su povišen krvni pritisak, dijabetes, konzumiranje duvana i gojaznost, objašnjava dr Jarkin.
„Mnogo je uzroka koji mogu dovesti do srčane slabosti. Među njima su ishemijska bolest srca, u narodu poznata kao angina pektoris, infarkt miokarda i njegove komplikacije, toksična oštećenja izazvana lekovima ili drugim supstancama, kao i oštećenja srca usled primene imunosupresivnih sredstava kod malignih bolesti. Takođe, srčana slabost može nastati zbog infiltracije srčanog tkiva u nekim sistemskim bolestima, metaboličkih poremećaja, genetskih oštećenja, povišenog krvnog pritiska, oštećenja srčanih zalistaka, upala srčane kese i srčanog mišića, kao i pojačanog rada štitaste žlezde“, objašnjava gost.
Srčana slabost može nastati naglo, na primer nakon infarkta miokarda, ili postepeno kod osoba sa hroničnim oštećenjem srca. Hronična srčana slabost se deli u četiri stepena, zavisno od smanjenja sposobnosti srca da pumpa krv i uticaja na svakodnevne aktivnosti, dok se funkcija srca procenjuje procentom istiskivanja krvi — ispod 40% označava značajno smanjenje, 40–49% blago smanjenje, a preko 50% očuvanu funkciju.
„Te klasifikacije nam pružaju smernice za lečenje. Pacijenti sa sniženom ejekcionom frakcijom ispod 40% ne leče se isto kao oni sa srednje narušenom ili očuvanom funkcijom srca. Tok lečenja, prognoza i praćenje u tim grupama značajno se razlikuju“, navodi dr Jarkin.
KAKO USPOSTAVITI DIJAGNOZU?
Dijagnostika se najpre zasniva na laboratorijskim analizama, a zatim obuhvata ultrazvuk srca, magnetnu rezonancu srca, miokardnu perfuziju i koronografiju. U određenim slučajevima primenjuju se i biopsija srčanog mišića, kao i genetsko testiranje.
Jarkin objašnjava da lečenje ne podrazumeva samo primenu medikamenata, već i da je veoma važno da pacijent sluša lekara i, uz propisanu terapiju, promeni životne navike. Dodaje da je važno sagledati kako istoriju bolesti, tako i pridružene bolesti, te lečiti uzrok nastanka, a ne same bolesti.
